Medical Taping

Medical taping werd in de jaren 70 ontwikkeld door dokter Kenzo Kase in Japan. Hij ging op zoek naar een methode om zijn patiënten te helpen tussen de behandelingen door. In eerste instantie experimenteerde hij met reeds bestaande tape maar uiteindelijk leidde deze experimenten tot de ontwikkeling van kinesiotape. Klassieke sporttape fixeert en immobiliseert waardoor een verminderde beweeglijkheid en doorbloeding ontstaat. Spieren, pezen en bindweefsel zullen hierdoor kracht verliezen en het genezingsproces zal vertraagd worden. Kinesiotape zorgt voor een behoud van mobiliteit omdat de samenstelling van de tape gelijkaardig is aan die van de huid (zelfde elasticiteit, dikte en gewicht). De tape heeft verder ook een liftende effect op de huid, zichtbaar door middel van ‘convolutions’ of golfjes ter hoogte van de tape. Hierdoor ontstaat een onmiddellijke drukvermindering, waardoor de bloedcirculatie en de lymfeafvoer weer worden hersteld. De druk op de pijnreceptoren neemt af en de pijn vermindert direct. Een belangrijk effect is het stimuleren van het zelf genezend vermogen van het lichaam.

Voor dieren werd speciale tape ontwikkeld omwille van de aanwezigheid van de vacht (extra kleefkracht), verschil in elasticiteit van de huid en het verschil in volume (bredere tape voor paarden).